Big

เคยบ้างไหม ที่เราตั้งใจจะทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง แต่แล้วก็ไม่ได้ทำเพราะเหตุว่าไม่มีเวลา

มันเกิดขึ้นกับตัวผมเองอยู่เสมอ... สาเหตุนะเหรอ ผมว่าผมรู้นะ

ก็เพราะผมไม่อยากทำมันไงละ ก็เลยมั่วแต่เอางานอย่างอื่น หรือสิ่งอื่นๆที่อยากทำมาก่อนโดยที่ไม่คิดว่า

งานที่ต้องทำ มันสำคัญมากน้อยต่างกันแค่ไหน มาถึงตอนนี้แม้ว่าผมจะรู้แล้วว่าอะไรที่สำคัญ

แต่ก็ยังไม่อาจจะบังคับตัวเองให้ทำในสิ่งที่ควรทำ มากกว่าสิ่งที่อยากทำได้อยู่ดี

เช่นการมาเขียน Blog เล่นแบบนี้ไงละ  และเพื่อนๆละ จะมาอ่านเรื่องไร้สาระทำไม

 วันนี้จัดเป็นวันสบายๆวันหนึ่ง ไม่มี call ลูกค้าเข้ามา ก็ดีอย่างเสียอย่างนะ ที่เสียก็ ไม่มีลูกค้า business ก็ขาดทุนสิ แต่ก็สบายดีมีเวลาว่างไปแก้ไขระบบ และให้คิดถึงคนอื่นๆบ้าง ก็พอดีเพื่อนเราคนนึงเพิ่งกลับจากอเมริกา มันไปเรียนอยู่ตั้งเกือบ 3 ปีได้มั้ง ชื่อแอนท์ กลับมาเมือวาน ทำให้รู้สึกดี ที่อย่างน้อยก็มีคนกวนๆ ให้คุยเรื่องไร้สาระ กันได้เพิ่มอีก 1 คน พอพูดถึงแอนท์ ก็นึกถึงนกที่มันกลับมาตั้งครึงปีกว่า เรายังไม่ได้เจอหน้ามันเลย แย่จัง ไว้ต้องเอาไอติมไปผูกเบ็ดตกนกออกจากบ้านดีกว่า (ของโปรดนก คือไอติม กับตุ๊กตาหมี) แล้วก็ยังมีจ๋า เพื่อซี้คู่โปรเจท ที่ไม่ได้ติดต่อตั้งนาน กลับมารึยังก็ไม่รู้สิ ว้า เห็นเราคิดถึงแต่สาวๆ ไม่ใด้คิดอะไรนะ อย่าเข้าใจผิดก็นั้นเพื่อซี้เรานิ เอาคนอื่น ก็อย่าง บอยมันก็เพิ่งไปเมือปลายปีก่อน เอง  หรือ m กะ เม้ง ที่ไม่ได้ติดต่อตั้งนาน คิดถึงเหมือนกันแหละ แต่มันขาดกาติดต่อไปนานแล้วอะ แล้วสำหรับ เพื่อนๆ 5E+ เราเจอกันประจำอยู่แล้วนิ แต่เมือไรจะนัดอีกทีก็บอกนะ และก็พีท บอม เต้ และทีอป เรามีนัดกันเดือนหน้า อย่าลืมนะ และเพื่อนๆ sec3 pmt เราไม่ได้ลืมพวกนายนะ แต่นัดกันทีไร เราเบี้ยวทุกที ว้า ไม่มีเวลาคิดต่อละ มีงานด่วน ใครที่เราลืมๆไปก็ทักทายเข้ามาด้วยละกัน

เมือวันศุกร์ที่ผ่านมา เรากะเพื่อนๆที่ออฟฟิตหลายคน ได้ไปงานสัมนาของ symantec ซึ่งเค้าจัดมาเพื่อให้ ทรูฮิต กับ ThaiCERT ได้รู้จักกับ Product และทีมงาน ของทาง Symantec แล้วก็งานเนี้ยทางเราเอง ก็ได้ไป โดยมีเพื่อนซี้ อย่างซานกับท็อป กับพี่ๆน้องชาว สบทร. ซึ่งก็มี กร พี่พลอย และติ้ง  ไปกัน รวม 6 คน ตอนแรก ไม่ใช่ 3 คนหลังหลอกนะที่จะไป แต่เพราะ ทั้ง กรกู้โลก และพี่ปิ๊ก พี่โต้งไม่ยอมไปกัน ก็เลยกลายเป็นว่า เปลี่ยนตัว ให้ กร ที่อยากมาอยู่แล้ว และ พี่พลอย ที่ต้องล่อด้วยสเต็กปลาซาลมอน  และติ้งที่โดนขู่แกมบังคับให้ไป

และแล้วก็ไม่เสียใจเลย

สเต็กในเย็นวันนั้นเราไปกินกันที่ อำเภอมวกเหล็ก สระบุรี โดยเฉพาะ ซาน และกร ที่ล่อกันเข้าไป 2 จานพุ่งกางเชียว เสร็จแล้ว พวกเราก็นั้งรถต่อกันมาห้องพัก ในรีสอร์ท ซึ่งที่พักที่เค้าจัดให้นี้เป็น โรงแรมที่กว้างมากเลย มีสนามกอล์ฟด้วย และเราก็ได้นั้งรถกอล์ฟกันด้วย เพราะระยะทางจากส่วนโรงแรมไปถึง resort ไกลมากๆ ส่วนคนขับก็วิ่งซะเหมือนอยู่ในรถไฟเหาะซะอีก และแล้วก็มาถึงห้องพักซะที

และครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่เราไม่ค่อยประทับใจกับการเทียวครั้งนี้ เพราะที่พักที่นี้ แม้ว่ามันดูตกแต่งอย่างสวยงาม แต่ ห้องน้ำ มีอุปกรณ์เสียอยู่ แย่มากๆ  เออลืมไป ตอนนั้นในรถก่อนจะมาถึงเราโดนผึ้งต่อยนิ้วอ่า เจ็บจัง 

หลังจากที่เราได้พักผ่อนหายเหนือยจากการเดินทาง เราก็มาจับกลุ่มเล่นสลาฟกัน ก็มี ครบแกงค์ผมเลยอะนะ แล้วก็มีติ้ง มาร่วมวงด้วย เล่นกันจนถึงเกือบตี 1 แต่เล่นยังไง ซานมันก้ไม่ได้ตำแห่ง คิงไปซักที 555+ จากนั้นก็แยกย้ายกันไปนอน

เช้าวันเสาว์ วันนี้เราตื่นกันค่อนข้างสาย โดยเฉพาะ ติ้ง (อีกแล้ว) เลยกว่าจะไปกินข้าวก็ปาเข้าไปเกือบ 8โมงได้ เสร็จแล้วก็มานั้งฟัง ทีมงาน symantec พูดตามวัตถุประสงค์ของเค้า

อ่านี้เราลืมเล่าอีกอย่าง เราเจอกะโจ้ เพือนร่วมห้องสมัยเรียนป.ตรีด้วยละ  ที่จริงก็กะไว้เหมือนกันว่าน่าจะได้เจอก็รู้อยู่ว่ามันทำงานที่ ThaiCERT ก็เลยทักทายกันอยู่พักนึง

จนจบทั้งวันได้ความรู้อะไรดีมาตัว แต่นั้นก็ช่างมันเถอะ เพราะวัตถุประสงค์จริงๆเราไม่ใช่ที่ความรู้ แต่คือการกิน และเที่ยวต่างหาก  ก่อนกลับซานก้ได้เดินไปขอถ่ายรูปน้องกวางที่มันแอบเล็งไว้ตั้งแต่เที่ยงด้วย ในอริยาบทสบายๆ ขณะที่น้องกวางกำลังกินอาหารอยู่ ถ้าอยากเหนหน้าน้องกวาง ก็ไปขอรู้จากกล้องของกรละกัน อิอิ

ตอนกลับเราก็เล่นสลาฟกันต่อบนรถ จนเกือบถึงที่รางน้ำโน้นอะ ถึงได้เลิกกะกันว่าคงเล่นกันได้เกือบ 100 เกมส์มั้ง แล้วหลังจากที่ถึงออฟฟิตกันแล้ว กร กับท็อป ก็กลับกันไปก่อน เลยเหลือเราซาน และน้องติ้ง กับพวกที่อยู่เวร 2 คน ช่วนกันมากินจิ่มจุ่ม แสนอร่อยหน้าออฟฟิต จนเกือบ 3 ทุ่มแหนะเราถึงได้แยกย้ายกันกลับ

 

 2 วันนี้มีเรื่องดีๆในชีวิตเกิดขึ้นมากมาย รู้สึกดีจังมีกำลังใจทำงานขึ้นอีกโข แต่เรื่องที่ดีกว่าเกิดขึ้นหลังจากที่ผมได้กลับมาถึงบ้านแล้ว  แต่เรื่องอะไรจะเล่าให้ฟังละ